چرا درهم تنیدگی کوانتومی برنده جایزه نوبل فیزیک شد؟

جایزه نوبل فیزیک سال ۲۰۲۲ به «آلن اسپه»، «جان اف. کلاوسر» و «آنتون زیلینگر» برای کارشان بر روی درهم تنیدگی کوانتومی، پدیده‌ای که آلبرت انیشتین از آن به عنوان «عمل شبح‌آور در فاصله» یاد می‌کرد، اعطا شد. کلاوسر و اسپه با ایجاد فوتون‌های درهم‌ تنیده و اندازه گیری قطبش آنها، آزمایش هایی را انجام دادند تا ایده "متغیرهای پنهان" را آزمایش کنند. آزمایشات آنها منجر به نقض نابرابری بل شد و از ایده درهم تنیدگی کوانتومی حمایت کرد و ظاهراً متغیرهای پنهان محلی را رد کرد. زیلینگر نیز به طور قابل توجهی به کاربرد عملی درهم تنیدگی کوانتومی کمک کرد و پدیده هایی مانند تله پورت کوانتومی (انتقال حالت کوانتومی بین ذرات از طریق درهم تنیدگی) را نشان داد و گام های مهمی را به سمت محاسبات کوانتومی و رمزنگاری کوانتومی برداشت.